zandkorrels

COMPLEXkorrels

Geplaatst door José di, december 04, 2018 17:45:41

Vorige week heeft Judith Herzberg de Prijs der Nederlandse Letteren uitgereikt gekregen voor haar poëzie, proza en toneelstukken. In het juryrapport staat onder meer dat haar poëzie hartverscheurend eenvoudig is en daardoor juist complex. En zo is het maar net, getuige onderstaand gedichtje over een van mijn lievelingsvogels.

REIGER

Ik houd me in balans en sta rechtop naast-

haast ín het water, schud mijn veren

door met mijn vleugels op en neer-

of zie dit bij de vijver, uit het raam,

voel in de naam van reiger, na-voelen, na-ijver.

Blog image





BLACK FRIDAYkorrels

Geplaatst door José wo, november 21, 2018 17:35:07

Kopen, kopen, kopen...dat moeten we aanstaande vrijdag doen. Alsof er al niet genoeg overconsumeergelegenheden waren in de laatste maanden van het jaar, is een paar jaar geleden als extraatje black friday geïntroduceerd.

Van diverse kanten word ik de afgelopen dagen benaderd vrijdag mijn slag te slaan: kleding, boeken, hebbedingetjes... je kunt het zo gek niet bedenken of het is in de aanbieding. Zelfs het degelijke woordenboekenbedrijf Van Dale stuurde me een walmende nieuwsbrief met de aankondiging dat ze vrijdag kortingen tot wel 55% geven. En passant vragen ze me een suggestie in te sturen voor het woord van het jaar. Ik overweeg overconsumeeroproep in te sturen.

Blog image





ATOOMENERGIE? NEE BEDANKT!korrels

Geplaatst door José di, november 13, 2018 16:43:35

Er is een discussie over kernenergie losgebarsten. Met dank aan Arjen Lubach en Klaas Dijkhoff. Is deze discussie in het (verre) verleden niet al uit en te na gevoerd? Zijn alle rampen, bijna-rampen en gevaren totaal vergeten?

'Als het mis gaat, gaat het goed mis', aldus de Volkskrant afgelopen weekend. De eerlijkheid gebiedt me te melden dat de krant, behalve wat tegenargumenten, ook wat pro-argumenten aanvoerde. Want ja, als het goed gaat, is kernenergie een schone energievorm, maar als bestaat volgens mij niet. Ook bestaat er geen oplossing voor het kernafval. Die gevaarlijke troep zou ergens ondergronds moeten worden opgeslagen en daar tienduizenden jaren gevaarlijk blijven. Dat is lang hoor! Een grapjas schreef in een ingezonden brief in de krant dat er ergens in de komende eeuwen wel een oplossing gevonden wordt om dat afval veilig te stellen. Maar ook tweehonderd jaar is lang hoor!

Ik snap er niets van. We willen de opwarming van de aarde terugdringen om toekomstige generaties niet met gigantische problemen op te zadelen en dan zadelen we ze op met een mogelijke ramp ten gevolge van kerncentrales en hun zeer gevaarlijke afval! Terwijl er alternatieven zijn in de vorm van onder meer wind en zonne energie. En van 'gewoon' wat stappen terug doen. Want kom op zeg! We kunnen toch wel wat minder vliegen en autorijden? We kunnen toch ook minder energie verspillen? Laten we de komende winter bijvoorbeeld eens de winkeldeuren sluiten, terrasverwarmingen verwijderen, overdreven buitenverlichting wegdoen en de kerstverlichting letterlijk en figuurlijk wat dimmen.

Tot zover mijn gemopper. Ik roep iedereen op met me mee te mopperen, dit zowel voor het welzijn van de aarde als voor toekomstige generaties. Ik bedank voor atoomenergie! Zou die button van toen nog ergens op zolder liggen? Misschien eens naar zoeken vandaag of morgen...

Blog image



MERELkorrels

Geplaatst door José wo, oktober 24, 2018 13:08:09

Er valt weinig toe te voegen aan alle lovende woorden die gezegd en geschreven zijn over Wees onzichtbaar van Murat Isik. Het is inderdaad een subliem geschreven coming of age roman, die een goed inkijkje geeft in het leven van een Turks-Nederlands gezin met een zeer autoritaire (soms gewelddadige) vader in en om de Bijlmer in de jaren '80. Het gezin waarin de hoofdpersoon opgroeit is geen doorsnee Turks-Nederlands gezin: ze zijn Zaza, een aan de Koerden verwant Iraans volk in het huidige Turkije. Ze spreken een eigen taal, het Zazaki, die behoort tot de Iraanse talen. Anders dan de Turken zijn ze niet soennitisch, maar alevitisch. Het gezin in de roman is niet religieus. Sterker nog: de vader is overtuigd communist. Wees onzichtbaar is een roman, maar is ook sterk autobiografisch. In ieder interview met de schrijver kom je elementen uit de roman tegen.

Ik vond Wees onzichtbaar zó goed geschreven dat ik ook Murat Isiks eerder verschenen Verloren grond wilde lezen. Dit boek gaat over het leven van de ouders en grootouders van de schrijver in hun dorp in Oost-Turkije. Ze leefden daar een hard leven. Als je leest over alle ontberingen en de gevolgen daarvan begrijp je enigszins waarom de vader in Wees onzichtbaar is zoals hij is.

Ik las de boeken van Murat Isik wellicht in de verkeerde volgorde, maar storend vond ik dat niet. Beide hebben ze grote indruk op me gemaakt, niet in het minst doordat de verhalen indringend verteld worden vanuit het perspectief van een opgroeiende jongen. De veerkracht en de hoop op betere tijden van de personages zijn bewonderenswaardig. Wanneer in Verloren grond de familie alles verloren heeft door een zware aardbeving, hoort de verteller, de twaalfjarige Mehmet, tussen de puinhopen een merel zingen. Hij klampt zich vast aan de sprookjesachtige tonen en is er even van overtuigd dat er misschien een uitweg is, dat zijn familie niet zonder reden gespaard is.

Blog image 



DOORPAKKENkorrels

Geplaatst door José zo, oktober 14, 2018 17:59:54

Willen is kunnen. Ik heb het over de wil om wereldwijd iets te doen aan de opwarming van de aarde. Als we doorgaan zoals we nu bezig zijn, stevenen we af op een opwarming van drie graden. Dat scenario zal desastreus uitpakken voor mensen, dieren en planten. In Nederland zullen we te maken krijgen met hoge waterstanden, zowel van de zee als van de rivieren. Elders op aarde zal extreme droogte mensen nog meer dan nu aanzetten tot vluchten. Iedereen kan inschatten welke gevolgen dat zal hebben. Ik zal het allemaal niet meemaken. Volgende generaties wel. Het is zaak dat er snel gedragsveranderingen komen. Met name overheden zullen dwingend en sturend moeten optreden.

Ik was erg blij met de rechterlijke uitspraak afgelopen week inzake het Urgenda vonnis. De rechter spoorde onze regering aan door te pakken, sterker nog: volgens de uitspraak is de regering zelfs verplicht door te pakken. Ik zeg: doe dat nu eens een beetje snel en grondig! Maar ik vrees dat wij, net als veel landen om ons heen (om over verder weg maar te zwijgen) geregeerd worden door een stelletje labbekakken. Oei, dit woord schoot onder mijn vingers vandaan. Ik vroeg me af of het wel behelsde wat ik bedoelde. Van Dale bevestigde dat ik goed zat: labbekakken zijn lafaards. Precies wat ik bedoelde!

Wellicht tegen beter weten in hoop ik dat onze regering door de uitspraak van de rechter inderdaad snel door zal pakken, dat ze net als Loesje zal besluiten dat ze alles kan.

Blog image

MINSkorrels

Geplaatst door José vr, september 28, 2018 16:31:58

Mijn oogarts was tevreden over mijn ogen. Opgelucht liep ik naar de uitgang van het ziekenhuis. Ik zette me daar aan een tafel om te wachten tot mijn echtgenoot zou voorrijden om me op te halen. Ik was niet de enige wachtende. Tegenover mij zat een ouder echtpaar. Veel ouder dan ik zullen ze niet geweest zijn, maar ze zagen er door hun kleding en kapsels wel een stuk ouder uit. Erg vrolijk keken ze niet, maar daar kan een mens in een ziekenhuis zijn redenen voor hebben. Ik sukkelde wat weg tot ik de vrouw hoorde zeggen: "Daor is ze!" Ze pakte haar tas en gaf haar man een por, onderwijl snauwend: "Heur je me niet? Schiet op! We kunnen dat mins niet laoten wachten." De ouwe schrok zichtbaar en hees zich uit de stoel. Zijn vrouw was al halverwege de uitgang. Ze keek ongeduldig om, zuchtte hardgrondig en marcheerde terug naar de tafel. "Schuuf die stoel aan, mins! Die kun je zo niet laoten staon!" De man gehoorzaamde. Daarna slofte hij achter haar aan naar de uitgang. Hij straalde een hevige levensmoeheid uit.

Blog image

GOEDEMORGENkorrels

Geplaatst door José ma, augustus 13, 2018 14:49:42

Lieve Duitse Texelgangers,

Ik ben verknocht aan Texel en kom er vaak. Ik zie u daar dan ook altijd. Een paar van u herken ik zelfs, zoals mijn vakantiebuurman met de grote luidruchtige hond die "nichts macht, nur bellt", zolang onze hond tenminste een ‘Mädchen" is. Wat zij godzijdank is… Die belloverlast is niet mijn grootste ergernis. Dat die volledig in het Duits met mij besproken wordt, stoort me echter wel. Het verbaast me dat de vaste Duitse Texelgangers geen Nederlands spreken, zelfs niet minimaal! Zo moeilijk is het toch niet om te groeten met goedemorgen in plaats van met guten Morgen? Of om: tot ziens, een half bruin, twee koffie, te zeggen? Zeker van Duitse huizenbezitters op Texel mag zo’n klein beetje Nederlands verwacht worden! Als ik in úw land te gast ben, spreek ik Duits. Goed, dit heb ik op school geleerd, evenals Engels en Frans, maar als ik naar Italië of Zweden op vakantie ga, studeer ik van tevoren wat zinnetjes in. Bovendien heb ik dan altijd een woordenboekje op zak. U zou daar eens mee kunnen beginnen: met een woordenboekje. Een internetcursus Nederlands lijkt me tevens een goed idee.

Nu ik toch bezig ben, gooi ik er meteen nog een ergernis uit. Het zit namelijk zo dat ik regelmatig een Duits vakantiehuis op Texel huur. Dit is onontkoombaar, want er zijn meer vakantiehuizen eigendom van Duitsers dan van Nederlanders. Ik gun u dit bezit van harte. Maar… u verhuurt het ook aan Nederlanders en daar moet u met de inrichting rekening mee houden! Weet u: wij ontbijten van bordjes, niet van plankjes. En wij hebben graag een waterkoker om theewater te kunnen koken, want wij drinken niet de hele dag koffie. Die thee drinken wij uit een glas en niet uit heel kleine koffiekopjes. Koffie drinken wij trouwens liever uit een wat grotere kop of uit een beker. Dat in uw huis een Duits tv-pakket zit, kan ik persoonlijk billijken, want ik kijk amper tv. Of andere Nederlandse huurders er ook zo makkelijk over denken, betwijfel ik. Het valt ook niet mee om alle apparatuur in uw huis aan de gang krijgen, want u heeft alle gebruiksaanwijzingen en tips slechts in het Duits klaarliggen.

Ik hoop niet dat u denkt dat ik een verzuurde Duitserhater ben. Dat is zeker niet het geval! Dat u en ik een gezamenlijke passie hebben voor Texel, schept een band, een vriendschapsband bijna. Vrienden moeten elkaar de waarheid kunnen zeggen. Daarom vertel ik u wat mij stoort. Ik hoop dat u mijn ergernissen wilt wegnemen. Ik verheug me erop binnenkort op Texel met u een kort gesprek in het Nederlands te voeren en ooit in een van uw huizen te ontbijten van een Hema bordje.

Vriendelijke waddengroet,

José Zandkorrel

Blog image



STANTE PEDEkorrels

Geplaatst door José ma, juli 30, 2018 17:49:34

Onlangs kreeg ik bij mijn dorpsapotheek mijn wondverzorgingsmiddelen niet meer vergoed (zie mijn voorlaatste blog). Ik heb inmiddels samen met mijn huisarts alle (veel!) procedures doorlopen om de materialen te kunnen aanvragen bij een door mijn zorgverzekering geselecteerde 'hoofdleverancier', de firma Mediq. Maar wat, als je iets stante pede nodig hebt, vroeg ik me laatst af? Mediq levert snel, maar niet stante pede...

Zo'n s-p-situatie deed zich afgelopen week voor. Ik kreeg bij de wondpoli een recept mee voor medicinale pleisters. Die kon ik in de ziekenhuisapotheek halen, zei de dermatoloog. Ik had mijn bedenkingen en die bleken te kloppen. Tja, een hoofdleverancier is een hoofdleverancier en ook een ziekenhuisapotheek is 'slechts' een gewone apotheek. Gelukkig had ik thuis nog een paar van die pleisters liggen en had ik er bij Mediq al een machtiging voor lopen. Zodoende kon ik de rest online bestellen en de levering afwachten. Maar wat nou als het was gegaan om iets dat ik níet in huis had, maar wél stante pede nodig had? Dan had ik, net zoals een tijdje geleden, mijn portemonnee moeten trekken. En zie dan de rekening maar eens gedeclareerd te krijgen! De goedzakken bij Ohra/CZ hebben onlangs met hun hand over het hart gestreken, maar een tweede keer zullen ze daar niet snel toe overgaan. Dat maakten ze me meer dan duidelijk. Gelukkig verkeer ik in de riante positie dat ik het me kan veroorloven om rekeningen voor te schieten, maar lang niet iedereen kan dit en dat is schrijnend!

Ik heb me afgelopen week opnieuw knap boos gemaakt om deze verandering in de zorg. Waar ik me ook boos om maak is dat de firma Mediq zowel aan mij als aan mijn huisarts uitgebreid vragen stelt over mijn aandoening. "Dit gaat ze allemaal niets aan; de term auto-immuun ziekte zou voldoende moeten zijn!" mopperde mijn huisarts. Ik ben het met haar eens. Beiden hebben we echter wel de benodigde gegevens verstrekt, want anders kan ik fluiten naar een vergoeding. Wat ik me afvraag: hoe zit het in dit geval met die heilige wet op de privacy? Hoeft die hier niet toegepast te worden? Waarom mag/moet een leverancier namens mijn zorgverzekeraar dit soort vragen stellen?

In november ga ik me uitgebreid verdiepen in pakketten van andere zorgverzekeraars. Maar welke is nog te vertrouwen? Zoals ik onlangs al schreef: Ohra/CZ zal niet de enige zijn die deze veranderingen (midden in een kalenderjaar!) doorvoert en het einde ervan is vast nog niet in zicht. De macht van deze clubjes is veel en veel en veel te groot.

Blog image