zandkorrels

zandkorrels

Lezen, schrijven, observeren.

Ik wil zandkorrels, steentjes en rotsblokken taal rondstrooien.

ENG

korrelsGeplaatst door José vr, mei 12, 2017 13:26:40

Ik moest mijn bloed laten prikken. Het was niet druk in de wachtkamer. Er zat een man met een jongetje van een jaar of vier. Het kind groette me uitbundig en knoopte meteen een praatje aan. De man bleek zijn opa te zijn. "Ik heb wat snoepjes in mijn zak, opa, voor als je klaar bent met bloed prikken." En wijzend naar wat afbeeldingen aan de wand die daar op leken te duiden: "Moeten baby's ook wel eens bloed laten prikken?" "Jazeker, dat hebben ze bij jou ook gedaan toen je een baby was." "Dat wist ik niet. Maar dat is ook al lang geleden, hè?"

Een volgende patiënt kwam binnen: een jonge vader met zijn zoontje. De twee kinderen bekeken elkaar aftastend, maar tot contact kwam het niet, want de opa was aan de beurt en de vrolijke dreumes ging mee naar binnen.

"Zullen we jouw bloed ook laten prikken?", sprak de jonge vader tegen zijn zoontje. Het kind schudde heftig van nee. 'Nee, niet zo'n goed idee, hè? Prikken is eng, hè? Vind je ook niet?" Het kind haalde wat angstig zijn schoudertjes op. "Nou, papa vindt het heel eng hoor", ging de vader verder. Het was hem aan te zien. Hij had dan wel een kekke, gescheurde, dure jeans en een blits jack aan, maar dat verhulde niet het bange jongetje dat erin verpakt zat.

Door de deur van de behandelkamer heen hoorde ik de opa en zijn kleinkind vrolijk praten met de verpleegkundige. Ik vroeg me af of het er bij het wachtende tweetal ook zo ontspannen aan toe zou gaan. Het ging me iets te ver om er na mijn beurt al luistervinkend achter te komen. Dat de vader zijn kind al had aangestoken met zijn (bloed)prikangst, leek me duidelijk. Jammer, want het ukkie heeft nog heel wat inentingen voor de boeg. En het is toch écht zoals de opa eerder tegen zijn kleinzoontje zei: "Het stelt niks voor." Die opmerking kwam het kind overigens goed uit: "Dan delen we de snoepjes wel!"