zandkorrels

zandkorrels

Lezen, schrijven, observeren.

Ik wil zandkorrels, steentjes en rotsblokken taal rondstrooien.

ONBEKOMMERDHEID

korrelsGeplaatst door José ma, augustus 21, 2017 20:00:16

Vanwege pijnlijke handen ben ik momenteel niet goed in staat om te schrijven en te typen. Daarom is hier een verhaal uit mijn voorraad. Ik schreef het in 2014 voor een opdracht van de schrijfgroep.

STREVEN NAAR ONBEKOMMERDHEID.

Sporten…je kunt geen krant openslaan, geen radio of tv aanzetten, of je wordt gemaand te gaan bewegen. Een gezond en mooi lichaam zal je deel zijn. Gevolg is sportverdwazing op grote schaal. Vooral (jong)gepensioneerden lijden eraan. Deze vrije-uitloop-ouderen reageren met verbijstering wanneer een medemens zijn tijd verdoet met lezen, muziek luisteren of zelfs met helemaal nietsdoen. De ledige mens wordt gemaand te gaan bewegen, al is het maar om een spoedige dood te voorkomen. Maar is al dit bewegen wel zo gezond? Wordt het belang van sporten niet overschat?

---Misschien heeft zo iemand last van een ogenschijnlijke driestheid, wil hij laten zien dat hij niet bang is, heeft hij de behoefte om jong te schijnen, is hij op de vlucht voor het ledige leven dat hij leidt, een leven waarin zijn talenten niet benut worden. Zeker kan ledigheid zich ook bij hem uiten in onbekommerd gedrag. Maar vooral sedert lichaamsbeweging zo in zwang is, heeft ledigheid een sportieve vorm gekregen, die tot uiting komt in een opgewonden levendigheid, die verveling de tijd noch de gelegenheid lijkt te laten om toe te slaan. Dit gaat ten koste van de onbekommerdheid.---

Aldus Marcel Proust (deels geparafraseerd en hertaald) in ‘Op zoek naar de verloren tijd’.

Met ledigheid bedoelt Proust nietsdoen en niet luiheid, zoals het in het Calvinistische Nederland meestal wordt geduid. Onbekommerdheid (onbezorgdheid) moet worden geïnterpreteerd als (emotionele) stabiliteit. Driestheid (onbesuisdheid) staat haaks op ledigheid en onbekommerdheid.

Proust merkte 100 jaar geleden sportverdwazing op binnen de gegoede kringen in Frankrijk. Heden ten dage is dit verschijnsel wijdverbreid.

Natuurlijk is het van belang dat een mens beweegt, maar dat kan ook rustig en met mate. Wandelen, tuinieren, naar huis of school fietsen, lopend een halfje brood halen…allemaal prima manieren om lichaam en geest gezond te houden. Ook nu en dan sporten, al dan niet in teamverband, is gezond en plezierig om te doen. Wanneer iemand echter alleen maar fysiek actief is en ook hiernaast geen rust kan vinden, gaat dit ten koste van zijn onbekommerdheid en dus van zijn algemeen welbevinden. Veel mensen zoeken rust en stabiliteit in meditatie, mindfulness of yoga. Ook bij deze activiteiten (!) is het zaak maat te houden en niet verdwaasd bezig te zijn.

Te veel van hot naar haar rennen, te veel bewegen, te veel bezig zijn leiden tot onrust, waardoor iemands algehele gezondheid wordt aangetast. Ledigheid leidt tot rust en emotionele stabiliteit en zodoende tot fysieke en mentale stabiliteit. In plaats van alle oproepen tot bewegen zou veel meer de nadruk moeten liggen op het streven naar onbekommerdheid. Volkomen onbekommerd leven lukt maar weinigen. Het is van belang dat de mens zich nu en dan overgeeft aan ledigheid, aan verveling, aan het verstand op nul en de blik op oneindig. De onbekommerdheid die dan wordt bereikt, komt niet alleen het individu, maar de hele samenleving ten goede.