zandkorrels

zandkorrels

Lezen, schrijven, observeren.

Ik wil zandkorrels, steentjes en rotsblokken taal rondstrooien.

EEN REISJE LANGS DE RIJN

korrelsGeplaatst door José wo, januari 24, 2018 13:25:45

Van de kerstvrouw kreeg ik 'De Rijn, biografie van een rivier' van Martin Hendriksma cadeau. Wat heb ik genoten van dit boek! Ik kom van vaderskant uit een schippersfamilie en ben zodoende behept met het rivierenvirus, wat inhoudt dat ik in de nabijheid van een rivier MOET wonen en graag over dijken zwerf. Omdat mijn vader het zijn kinderen niet wilde aandoen in een internaat op te groeien, is hij na zijn huwelijk aan de wal gebleven. Dat zijn schip aan het eind van WO II een voltreffer had gekregen, maakte zijn besluit ongetwijfeld makkelijker. Leuker werk dan dat op een rijnaak heeft hij nooit kunnen vinden. Het aardigst vond hij zijn laatste baan, die van veerman op de pont tussen Loo en Huissen. Op de Rijn dus. Het was voor dat werk van belang om op de hoogte te zijn van de waterstanden stroomopwaarts. Deze "waterhoogten van hedenmorgen" werden destijds (jaren '60 en '70) dagelijks iets na 9 uur op de radio voorgelezen, beginnend met "Konstanz" en eindigend met "Grave beneden de sluis". Mijn vader hield de waterstanden nauwkeurig in een schriftje bij. Als hij vroege dienst had, deed mijn moeder het en in de schoolvakanties nam ik het klusje voor mijn rekening. Ik vond het een leuk werkje. In gedachten voer ik de Rijn af. Verder dan Westervoort ("IJsselkop") hoefde ik overigens niet te gaan. Wat er daarna met het water gebeurde, was voor ons niet van belang. Tegenwoordig zijn de waterhoogten via teletekst en internet te raadplegen. Dat is makkelijk, maar erg romantisch is het niet. Zoals 'Trouw' in 1996 schreef: Er is ons poëzie ontnomen. Gelukkig hebben we nog het gedicht ´Radiobericht´ van Ida Gerhardt.

https://www.trouw.nl/home/waterstand~ad67eccd/

Door Martin Hendriksma voer ik andermaal de Rijn af. Zijn boek is, zoals het een biografie betaamt, heel veelzijdig. De 380 pagina's boeien van begin tot eind. Hij vertelt over bekende en minder bekende mensen die zich door de eeuwen heen langs de Rijn hebben gevestigd en er al dan niet hun broodwinning hadden en hij beschrijft de historie van de rivier, zowel vanuit natuurlijk als vanuit politiek oogpunt bezien. Hij belicht ook het verband tussen die twee: behalve dat er nogal eens grensconflicten waren tussen Frankrijk en Duitsland, zijn er tussen alle Rijnlanden de nodige strubbelingen geweest om de rivier en haar oevers schoon, veilig en bevaarbaar te krijgen en te houden. Uiteraard komen ook de schippers en riviervissers uitvoerig aan de orde. Dat het schippersleven in de vorige eeuw geen makkelijk leven was wist ik al, maar door de verhalen en interviews in dit boek, werd dat me eens te meer duidelijk. Ik kreeg nog meer bewondering voor het doorzettingsvermogen van mijn vader en zijn ouders.

Mijn vader aan het werk op de pont van het Looveer, circa 1970




Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.
Geplaatst door Boukje wo, januari 24, 2018 17:27:37

Ook mijn roots.
Niks zo fijn als met de pontjes de rivier oversteken of over de kade langs de schepen struinen.
Vroeger aan de Rijn(kade), nu aan de IJssel(kade).
Leuk boekkado voor je van de kerstvrouw. ;-)

Geplaatst door Ria B wo, januari 24, 2018 16:37:17

"Schipper mag ik overvaren, ja of nee"? De herinnering aan dit spelletje op straat (zonder auto's) met de buurkinderen komt weer bovendrijven. Lijkt me een bijzonder boek.